ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਉੰਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਹਰਣ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਚਾਰਨਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੋਗ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਬੁਖਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁੱਖ—all ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਹ ਜੋ ਇੱਛਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੀ ਪਾਰਥਾ—ਗੁਣਵਾਨ, ਦੇਵਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਤਨੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਪਰਮ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਧਾਰੀ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਮਤ ਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਰਹੀ। ਅਚਾਨਕ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ, ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਉਭਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਰਥੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਰਥਾ ਨੇ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦੀਂ ਨੂੰ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਥੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਤੀਹ-ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਪਾਰਥੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ' ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਜਦ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਿਟ ਗਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਜਣੇ ਜਾਗਿਆ। ਚਾਰ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?" ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੱਸ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਆਦਿ-ਪੁਰੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੈਂ।" ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੜੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੈਂ, ਮੂਰਖ; ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਮੁੱਕਿਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ, ਨਖਾਂ, ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੜਨ ਲੱਗੇ। ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਅਸ਼ਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾ-ਲਿੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਓ, ਉਹੀ ਪਹਿਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਇੱਕ ਹੇਠਾਂ ਜਾਵੇ, ਇੱਕ ਉੱਤੇ," ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਹੇਠਾਂ ਗਿਆ; ਉਥੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਹੋਰ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਵਧਿਆ।