ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੀ ਆਕਾਰੀ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਲਾਲ ਰੰਗੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚੌੜਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ "ਪੁੱਤਰ" ਆਖਦੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਲੇਪ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਕੰਦ ਨੇ ਜੋੜਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਗੂਪਣ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਇਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਮਿਲੀ ਹੈ।" ਜੋ ਮਾਨਵ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੁਲ੍ਹਾੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਦਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਪਾਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਭੋਜਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਚੂਹਾ ਆਪਣੀ ਬਿੱਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਬਚਪਨ, ਜੁਆਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੇ ਵੇਦੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵੀ ਵਿਨਾਇਕ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਵਿਨਾਇਕ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਵਿਨਾਇਕ ਦਾ ਸਮਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ, ਝਗੜੇ, ਲੜਾਈ, ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਖੇਤੀ-ਬਾੜੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਇਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਘਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੰਤ੍ਰ ਕੀ ਹਨ, ਵਿਧੀ ਕੀ ਹੈ?"—ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਥੀ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਮਾਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਵੇਦੀ ਅਤੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਪਾਲ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਨਿਯਮਤ ਦਾਨ ਅਤੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਹਵਨ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਵੇ। ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗੀ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਮਧੂ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਵਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਮ੍ਰਿਗਛਾਲਾ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹੋਣ। "ਹੇ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ, ਸ਼ੁਭ ਸਰੋਵਰੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਹੀ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੋਗ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਪੀੜਾਵਾਂ, ਬੁਖਾਰ ਆਦਿ—all ਕੁਝ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਚੌਥ ਨੂੰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।