ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ Pulastya ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, Pulastya ਨੇ Yayāti ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮਹਾਂ Vināyaka ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਚੱਲ।" Yayāti ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "Vināyaka ਇਥੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਹੋਏ?" Pulastya ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। Vināyaka ਨੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬੱਚਾ ਰਚਿਆ। ਪਰ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੀ, ਪਰ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਉੰਗਲੀਆਂ ਦੀ ਮਲਾਮਤ (ointment) ਨਹੀਂ ਸੀ। Skanda ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਸਿਰ ਲਈ ਜਲਦੀ ਮਲਾਮਤ ਲਿਆਓ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।" Gaurī ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਲਾਮਤ ਲਿਆਈ ਗਈ। ਜਿੱਥੇ ਮਲਾਮਤ ਲਗਾਈ ਗਈ, ਉਸ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। Parvatī ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ, "ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਨ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਡੂੰਘਾ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਤ-ਗੁਣਾ ਲਾਲ ਸੀ। Gaurī ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਚੌੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਅਤਿ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। Gaurī ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ। ਫਿਰ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਾਮਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।" ਜਿਸ ਸਿਰ ਨੂੰ Skanda ਨੇ ਜੋੜਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ Gaṇas ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਮਰਤ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ Gaṇas ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ Vināyaka ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। Skanda ਨੇ Vināyaka ਨੂੰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁਹਾੜੀ ਦਿੱਤੀ। Gaurī ਨੇ ਮਿੱਠੇ modaka ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪাত্র ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੂਹਾ ਆਪਣੇ ਬਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੂਹਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਣੋ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਬਚਪਨ, ਬੁੱਢੇਪਣ ਜਾਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। Māgha ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਹਾਂ ਵੇਦੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ Vināyaka ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, 'Gaṇas' ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਯਤਨ ਕਰਕੇ Vināyaka ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ। ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਵੀ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, Vināyaka ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ Vināyaka ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵਿਆਹ, ਝਗੜੇ, ਯੁੱਧ, ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ—ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਸਭ Vināyaka ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਮਹਾਂ Vināyaka ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ Yayāti ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੰਤ੍ਰ ਕੀ ਹਨ, ਵਿਧੀ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" Pulastya ਨੇ ਆਖਿਆ, "Gaṇeśa ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਮਾਨ ਥਾਂ ਤੇ, ਵੇਦੀ ਅਤੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ-ਪਾਲ, ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, prescribed ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਅਤੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਹੋਮ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, Vināyaka ਦੀ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਦੀ ਵੇਦੀ ਤੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਧ, ਦੂर्वਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਆहुਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, Vināyaka ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, Pulastya ਨੇ Yayāti ਨੂੰ Vināyaka ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬੜੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ, ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਦੱਸੀ।