ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਥਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰਾਵਨ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਅਮਰਕੰਟਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਸ, ਸੋਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਮਿਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਯ ਅਤੇ ਪੰਚਨਦ ਵੱਲ ਭਟਕਦਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ-ਘੁੰਮਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਥੱਕ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇਖੇ। ਉਸੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆਇਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ ਸੀ। ਮਾੜੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਗਾਇਕ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਘਰ ਵਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਅਤੇ ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਉਥੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਦੂਜੀ ਛਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਰਨਧਾਰੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਯਾ ਵਿਚ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਗਾਊਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਇਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਸਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ?" ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਬੱਚਾ ਰਚਿਆ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੋਰ ਅੰਗ ਤਾਂ ਸੀ। "ਸਕੰਦ, ਸਿਰ ਵਾਸਤੇ ਜਲਦੀ ਲੇਪ ਲਿਆਓ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ," ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਗੌਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਲੇਪ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ। ਜਿੱਥੇ ਲੇਪ ਦਿੱਸਿਆ, ਉਥੇ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਪਰਵਤੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ, "ਮੈਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਵੋ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਗਵਾਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਡੂੰਘਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਲਾਲ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚੌੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ "ਪੁੱਤਰ" ਕਹਿ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਲੇਪ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਿਰ, ਜੋ ਸਕੰਦ ਨੇ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ। ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਇਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਜੋ ਮਾਨਵ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਗਣਪਤਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—" ਫਿਰ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੇਡ ਵਾਸਤੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਕੁਹਾੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।