ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਕਹਿਆ, “ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇ,” ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਥੇ ਸਚੀ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੀ ਬੜੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਇਸ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੰਦਰਸੇਨ ਨਾਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ, ਨਿਭਾਉ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, “ਜਾ ਕੇ ਸੁਨੰਦਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਇੰਦਰਸੇਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਜੇਕਰ ਉਹ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਲਵੇ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਮਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਤਾਂ... ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਸੁਨੰਦਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਪਰ ਆਤਮਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉੱਤੇ ਦੂਜੀ ਛਾਂਵ ਦਿਖੀ। ਉਹ ਛਾਂਵ ਚਮਕ ਰਹਿਤ, ਗੰਦੀ ਗੰਧ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਰੰਗ-ਹੀਨ ਸੀ। ਨਾਸ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਰੁਣ ਰੋਣਾ ਰੋਇਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਨਿਕਲਿਆ; ਵਾਰਾਣਸੀ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਛਾਂਵ ਨਾ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਪ੍ਰਭਾਸ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਕ੍ਰਮਿਜੰਗਲ, ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਅਤੇ ਪੰਜਨਦ ਤੇ ਗਿਆ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਥੱਕ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੇਖੇ। ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਨਾਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਛਾਂਵ ਨਾ ਦਿਖੀ, ਜੋ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੰਦੀ ਗੰਧ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਤੁਰਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ 'ਤੇ ਦੂਜੀ ਛਾਂਵ ਮੁੜ ਆ ਗਈ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਰਤਕ ਸ਼ਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚੋਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਰਕਤਾਨੁਬੰਧ ਨਾਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਇਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ...