ਪੁਲස්ਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਸਨਾਏ, “ਪੁੱਤਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਮੰਦ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਉੱਤਰ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਗੁਣ-ਚਕਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: 'ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਫੇਨਾਪਾ ਬੇਸਹਾਰਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ। ਉਹ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਨੋਬਲ ਜਣੋ; ਮੈਂ ਸਚ 'ਤੇ ਆਧਾਰ ਕਰਕੇ ਜਾਵਾਂਗੀ।' ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਪਿਲਾ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਵੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।' ਇਥੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸਚਾਈ, ਜਦੋਂ ਤੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਚਾਈ ਵੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ, ਜੋ ਛੱਡਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਸਚ ਲਈ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹੋ—ਇਸ ਲਈ, ਸਚ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।' ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਪਿਲਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਜੋ ਸਚ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਕਪਿਲਾ, ਕਸਮਾਂ ਤੇ ਵਚਨ ਲਈ ਬੋਲ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, 'ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਕਪਿਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੱਜ ਕਿਹੜਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰਾਂ? ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।'' ਉਹ ਗਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਸ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਲਿਆਓ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ; ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ।' ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਪਲ, ਸ਼ੁੱਧ, ਠੰਢਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਪਾਣੀ ਉੱਭਰ ਆਇਆ। ਤਦ ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ ਖੁਦ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਾਡੀ ਸਚਾਈ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਤੁਹਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਪਾਵੋਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਕੁੰਡ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਤੇ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਅਣਖਤਮ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੀੜੇ-ਪਤੰਗੇ ਵੀ—ਮਨੁੱਖ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਤੇ ਸਚਾਈ ਹੋਵੇ।' 'ਰਾਜਾ, ਕਪਿਲਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਪਿਲਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।