ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਡਰ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਗੋਮਾਤਾ ਆਪਣੀ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਛਿਆ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਛਿਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮਾਂ, ਤੂੰ ਇਨੇ ਅਜੀਬ ਸਮੇਂ ਕਿਉਂ ਆਈ ਹੈਂ?” ਮਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ; ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰ।” ਮਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, “ਪੁੱਤ, ਮਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਵੱਡਾ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਉਸ ਬਾਘ ਤੋਂ ਦੇਣੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣੀ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਮਰ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਭਾਗ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਾਂ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾ; ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਮੇਰੇ ਵਚਨ ਹੋਣ। ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਜਿੰਦਗੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ। ਮਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਸਤਾ। ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋਰ ਮੌਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ। ਪੁੱਤ, ਇਹ ਮਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। “ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ, ਪੁੱਤ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ। ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਕਰ ਕੇ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਘਾਸ ਦਾ ਤਿੰਨਾ ਵੀ ਨਾ ਚੁੱਕੀ। ਲਾਲਚ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਲੋਕ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਲਾਲਚ, ਅਸਾਵਧਾਨੀ ਅਤੇ ਗਲਤ ਭਰੋਸਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾੜੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿ। “ਸਾਡਾ ਉੱਤਰ ਸੁਣ, ਜੋ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਮਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਹਿ ਉਠੀ, “ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤ ਫੇਨਾਪਾ ਬਹੁਤ ਅਸਹਾਇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਤ ਭਵਿਖ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ। ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਊਆਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਨਾ, ਮੈ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ‘ਤੇ ਆਸਰਾ ਰੱਖ ਕੇ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।” ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਕਹਿਣ ਲਗੀਆਂ, “ਤੂੰ ਕਪਿਲਾ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾ; ਤੇਰੇ ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।” ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਝੂਠ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦੀ। ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸੱਚ, ਜਦ ਤਕੜੀ ‘ਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਾਂਗੀ।” ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ, ਜੋ ਛੱਡਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਲਈ ਛੱਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸੱਚ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।” ਫਿਰ, ਜਦ ਕਪਿਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਸੱਚ ਦੇ ਵਚਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। “ਕਪਿਲਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਚਨ ਅਤੇ ਸਚ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।