ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਹਿਰਣੀ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਲੈਣਗਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਗਾਂ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਿਰਣੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੁਰੰਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ। ਬਾਕੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਫੌਜ, ਜੋ ਡਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਉਹ ਘੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਰਾਹੀਆਂ ਤੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਉੱਠਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਗਾਂ, ਜੋ ਘਾਹ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਆਈ। ਇਹ ਗਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਕੋਨੇ ਖਾਂਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਚੀਤਾ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਇਸ ਗਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਦੁਧ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੂਰਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਲਈ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਚੀਤੇ, ਰੋਈ ਨਹੀਂ।" "ਉਹ ਹਜੇ ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਧ ਪਿਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।" "ਤੂੰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜਿੰਦ ਲਈ ਡਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।" "ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ।" "ਤਦ, ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੀ—ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਨਾ ਛੱਡਾਂ।" "ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਾ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਪਾਪ।" "ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦਾ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੰਢੇ, ਬਾਗ ਜਾਂ ਤਲਾਬ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਦਾ ਪਾਪ, ਅਤੇ ਜੋ ਚੁਗਲੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਦੇ ਆਦੀ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਵੇਦ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਦੋਹਰੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਦੋਹਰੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਜਾਂ ਭੁਣਿਆ ਅਨਾਜ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" "ਜੋ ਬੈੰਗਣ, ਮੂਲੀ, ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਲਾਲ ਲਸਣ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੀਤੇ ਨੇ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਜਾ, ਕਪਿਲਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈ, ਹੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਂ।" ਕਪਿਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।