ਰਾਮ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪੰਡੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਡਾ ਬੜੀ ਅਦਭੁਤ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ‘ਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਸਤਾ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਵਿਸ਼ਨੂ-ਹਰੀ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਹਰੀ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮਨੁੱਖ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਹਰੀ ਦੀ ਯਾਦ' ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਾ ਭੱਜ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹਰੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਸ਼ਾ ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਜਾਗਰ ਸੀ। ਉਹ ਸਫ਼ੈਦ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਣੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ, ਸਾਫ਼ ਵਸਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਂਗ, ਰਾਹੂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁਤ ਚੀਜ਼ ਸੀ। ਉਹ ਚੌਹਾਂ-ਚਿਹਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਮੋਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਹਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਚਿਤਾ ਦੀ ਮਣੀ-ਜੋਤ, ਮਨ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਚੇਤਨਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸੰਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਸਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਯਜਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਵਨ ਦੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਖਾ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਖੇਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਅਮਰਤਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਕਰਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੀਵ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਮੋਖ ਦੀ ਲਹਿਰ-ਰਹਿਤ ਅਵਸਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੰਤੂਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸਾਇਆ। ਜੋ ਥਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਸਾਫ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰਨਾ। ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ!