ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਗੁਪਤਤਾ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਵੱਸ ਰਹੇ ਹੋ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ?" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਚੱਲਦਾ ਤੇ ਜੋ ਅਚਲ ਹੈ—ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਯਜ్ఞ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਖੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਸੁਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ। ਦੂਤ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਅਸੁਰ ਕਲਿੰਗ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਆਖ, 'ਤੁਰੰਤ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦੇ।' ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੇ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਹੀਆਂ। ਮੈਂ ਨਾ ਉਸ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ; ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਇਸ ਕਾਰਨ, ਦੂਤ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ। ਦੂਤ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਨੀਯ ਮਾਤਾ ਵਿਖਾ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ— ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚਲਾਂਗਾ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਬੁਦਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੂਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ। ਜਦ ਬਾਸਕਲੀ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ— ਵੱਡੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਿਥੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਨੀਯ ਮਾਤਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਾਸਕਲੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ; ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਉਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ!" ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, "ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ?" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜਿੰਦਗੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚੋਟੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਵੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਓ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵਰ ਮੰਗ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸੋ ਆਖ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ— ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੀ, ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ।