ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਚਲ—ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਅਸੁਰ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਡਰ ਗਏ। ਵਾਸੂ, ਮਾਰੁਤ, ਸਾਧਯ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਹੇਠ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਦਾਨਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਅੱਜ ਵੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਛੀਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖਿਆਤਿ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਕੁਝ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਹੀ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹੀ। ਕੁਝ ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਲਈ, ਸਭ ਨੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ। ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਜੋੜ ਕੇ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਮਲ ਨੈਨੀ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜ ਸਵਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋ, ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਲਛਣ ਵੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਹੋ, ਮਾਰਗ ਹੋ, ਕਰਤਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਚੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ 'ਅਸਤੀ' ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ, ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਧਾਗਾ। ਮਾਤਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਵੱਸ ਰਹੀ ਹੋ?" ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲੈ ਲਏ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ। ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇ।" ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗੀ ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗੀ।" ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਕਲਿੰਗ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਆਖ: 'ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦੇ।' ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਵੇ।" ਕਲਿੰਗ ਦਾਨਵ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸਮਝ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਮੈਨੂੰ ਨ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ, ਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ; ਜਾ, ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਦੇ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਦੂਤ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵਿਖਾ ਦੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚੱਲਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸ ਰਹੀ ਹੈ।" ਅਰਬੁਦਾ, ਜੋ ਦੂਤ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਬਾਸਕਲੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਡੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਲਿੰਗ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੋ; ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਡਰ, ਆਸਥਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।