ਇਕ ਸੁਹਾਵੀ ਰਾਤ ਸੀ, ਤੇਰ੍ਹੀਂ ਦਿਨ ਦੀ, ਜਦ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਵਸਾਂਗੀ।" ਉਹ ਮਸਕਾਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਤੀਰਥ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।" ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਥੇ, ਤੇਰ੍ਹੀਂ ਦੀ ਰਾਤ ਦੇ ਸੰਧੀ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ... ਇੱਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਦਾ ਰਹੇਗੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸਭ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਠੀ-ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲੇ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਇਕਵੀਂ ਅਧਿਆਇ, "ਪਿੰਡੋਦਕ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ," ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਈ। ਮਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਲਿੰਗਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲਣ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੈਤ ਨੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ। ਵਾਸੂ, ਮਰੁਤ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਸਭ ਨੇ, ਦੈਤਾਂ ਨੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਖਾ ਲਏ। ਅੱਜ ਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਕੁਝ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਉਪਵਾਸੀ, ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ। ਹੋਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰੀ, ਕਠਨ ਤਕਲੀਫਾਂ ਸਹੀ। ਕੁਝ ਨੇ ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਹੋਰ ਨੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਮੁਰਾਦ ਲਈ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧੂੰਏਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਲ ਜਨਮੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਮਾਤਾ; ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਮਾਤਾ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਰਵੋਚ ਮਾਤਾ; ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੋਤ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰੀ; ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਮਾਤਾ। ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋ, ਪਰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਸਤਾ, ਕਰਤਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਚੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਹੋ। ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ 'ਅਸਤਿਤਵ' ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ,— ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਕਪੜੇ ਨੂੰ ਧਾਗਾ,— "ਆਪਣੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।" "ਤੁਸੀਂ ਗੁਪਤ ਕਿਉਂ ਰਹੀ ਹੋ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋ?" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ—ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲਣ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਗਿਆ; ਉਹ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" "ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।" "ਮੇਰੇ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਖ-ਵਖਰੀ ਵਧਿਆਈ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂਗੀ, ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਵਾਂਗੀ।" "ਦੂਤ, ਤੁਰੰਤ ਦੈਤ ਕਲਿੰਗਾ ਕੋਲ ਜਾ ਤੇ ਆਖ, 'ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਦੇ।'" "ਮਾਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ।" "ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਜਾ ਲੈਣ ਦਿਓ।" "ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਆਖੀ।