ਮਧਿਆਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਇੱਕ ਦਮਪਤੀ ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਜੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ—” ਉਹ ਪਤੀ ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੰਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਇਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।” ਫਿਰ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੌਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਤੀ ਕष्ट ਭੋਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਜਲਾਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੇ, ਪਰਮ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਹਾਂ ਪਾਪੀ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ?” ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਇਸ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ? ਉਹ醜 ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁੰਦਰ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਨ-ਪਤੀ—” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਪਰਮ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸੀ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਦਮਪਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਔਰਤ, ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ, ਨੂੰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇੱਥੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ। ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।” ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਤਪस्या ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ। ਉਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਗੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤਪस्या ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੰਗੂ, ਜੋ ਚਯਵਨ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਹ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਪਰ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਾਊਂਟ ਅਰਬੁਦਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਦੇਵ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਆਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।” ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਲੰਗੜਾਪਣ ਇਥੇ ਹੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤੇਰੀ ਸਦਾ-ਸਥਿਤੀ ਇਥੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ।” ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤਪस्या ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇਥੇ ਹੋਵੇ।