ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਜ্ঞান ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਲ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਅਰਪਣਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨਾਮਕ ਜੋ ਥਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਥੇ ਵਲਖਿਲਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਦ ਇੱਕ ਕਿ੍ਰਆਤ ਜਾਤੀ ਦੀ ਮਹਿਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਾਣਿਕਰਨਿਕਾ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਆਈ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, “ਜੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਟਿ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਆਈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖੀ ਹੈ?” ਉਹ ਔਰਤ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਹ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਜਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਸਹੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੰਗ ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਹਾ ਪਾਪੀ ਪੁਰਖ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?” ਮਾਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ? ਉਹ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਜਾਂ ਕੁਰੂਪ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।” ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਜੋੜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਾਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੇਰੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਤਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਣਿਕਰਨਿਕਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਵਲਖਿਲਯਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਇਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਗੂ ਨਾਮ ਦੇ ਲੰਗੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਪੰਗੂ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।