ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ। ਤੀਜਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੌਥਾ ਮਨੁੱਖ ਸੌਲਿਆਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਨਿਕੇਸ਼ਵਰ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਨ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਫੁੱਲ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਅੱਗੇ ਜੂਹਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸ ਦੇਣ ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਅਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸਿੱਧ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲਈ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦੈਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗੇਂਗਾ—even ਜੇ ਉਹ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵ! ਜੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ?" ਤਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਨਾ-ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਯਜਨਾ ਤੇ ਦਾਨ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਾਘਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਹਵੀਂ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਪਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, "ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।" ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵਰ ਮੰਗ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕਥਾ ਹਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।