ਹੇ ਰਾਜਨ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਰਾਜਨ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਸਮੇਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਸੂਤੀਰਥ ਵਿਖੇ, ਜਿੱਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੀ ਆਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਾਕਚਾਤੁਰ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਵਿਖੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸ਼ੁੱਧ ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਰੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਾਠ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਰਾਜਨ, ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ—ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਪਾਸੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਨਿਕੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਇ enna ਤਕ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਭੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਏਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਜਮੀਨ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਰਾਜਨ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧ ਨੇ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦਾ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" "ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗੇਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਔਖਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਤਦ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ..." ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਨ ਚਾਹੇ ਅਤੇ ਨਾ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਯਜਨਾ ਤੇ ਦਾਨ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਾਘਾ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਉਦਸ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਉਥੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ... (ਕਥਾ ਇੱਥੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਲੇ ਸ਼ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।