ਜਦੋਂ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਖਿਆ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸੋ।” ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਾਵਪੂਰਵਕ ਪੂਜਦਾ ਰਿਹਾ। ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਇਉਂ ਹੀ ਲੰਘਿਆ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੁਦ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਚਲ ਪਈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨ੍ਰਿਪਾਰਬੁਦਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੋ ਪਰਮ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਜੋ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿਚ ਕਪੀਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵਧੀਏ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਟੀਆ, ਜਦੋਂ ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਸਮੁੱਚੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੁਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਉਤਰਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਤੇ ਵਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਸੁਣੋ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਣਿਕੇਸ਼ਵਰ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਹਰਿ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਪੂਰਵਕ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਫੁੱਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਮੀਨ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹੋਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੰਜ ਅਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਇੰਦਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਖੁਦ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।