ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਆਸ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ (ਤੀਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ) ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਸਿਰਫ ਇਹ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵੀ ਰਾਜਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧੀਏ, ਮੈਂ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਜਾਣ, ਪਿਆਰੇ, ਕਿ ਮੈਂ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਸੱਚਾ ਭਗਤ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਪੱਕੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਵਜਰ ਉੱਠਾ ਲਵਾਂਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹੋਂਠ ਚਾਟੇ। ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਹਰੀਕੇਸ਼ ਨੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀ ਗੂੰਝ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ—"ਵਰ ਮੰਗ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੋਗ ਗਿਆਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਰਮ-ਯੋਗ ਵੀ ਸਮਝਾਓ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਕਰਮ-ਯੋਗ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜੀ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਉਪਰੰਤ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ। ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਮ-ਕਾਂਡ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਨ੍ਰਿਪਾਰਬੁਦਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੋ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਜੋ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ 'ਚ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵੇਲੇ ਕਪੀਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਜਦ ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਆਵੇ, ਉਹ ਅਤੁੱਲ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੁਤੀਰਥ, ਜਿਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਉਤਰੇ, ਉੱਥੇ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।