ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅੱਗੇ ਸਭ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਰਹਿ ਸਕੀਏ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਭ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਵਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਆਰਬੁਦ ਪਰਬਤ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਐਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਉੱਧਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਆਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ। ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਵੀ ਆਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਵੱਸੇ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। "ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਇਥੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।" ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਿੱਤ ਇਥੇ ਡਿੱਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਸਿਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ," ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਲੋਕਿਕ ਜਗਤ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।" ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਅਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਐਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਰਕਤ ਪਿੱਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੰਗੁਠੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਮੰਕਨਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਵੇਖ।" ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ (ਸ਼ਿਵ) ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਨਾਚ ਵਿਚ ਅਤਿ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।" ਮੰਕਨਕਾ ਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਜੋ ਭੀ ਆਏ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਮੌਤ। ਇਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਉਸ ਆਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।" ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ, ਪਰਸਪਰ ਹੋੜ ਅਤੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਏ। ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੱਛੋਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਰਬੁਦ ਤੇ ਬੇਫਿਕਰੀ ਨਾਲ ਆ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉਥੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਇਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਸਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।