ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਦਾਰ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਕੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਕੇਦਾਰ ਵਰਗੇ ਦਿਵਯ ਸਥਾਨ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੱਲਬਾਤ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਚੌਂਹ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਉਚਾਰਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਠਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਉਮਰ ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਸਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅੱਠ ਲੱਖ ਅਤੇ ਚੌਂਠ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਨੂੰ ਚਾਰ ਲੱਖ ਬੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਚੌਂਹ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ (ਵਿਸ਼ਨੁ) ਦਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਂ ਐਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਵਾਸਨਾ, ਕ੍ਰੋਧ, ਡਰ, ਲੋਭ, ਈਰਖਾ ਜਾਂ ਵੈਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੀਵ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੁਆਰਾ।" "ਫਿਰ ਤੀਜਾ ਯੁਗ ਦਵਾਪਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਪਾਠ, ਯੱਗ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਪૃਥਵੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੌਥਾ, ਭਿਆਨਕ ਕਲੀ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ ਘੱਟ ਦੂਧ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਜਜਨਮੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" "ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਬਾਰਵੀਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਇੱਕੋ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਵੱਸੀਏ?" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਵੀ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਕਲੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਆ ਵੱਸੇ। ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੀ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ! ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਅਚਰਜਕਾਰੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।