ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰਾਤ ਜਾਗਣ ਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ, Nāgavatī ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਰਾਤ—ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ—ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਚਰਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਭਗਤ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਕਾ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਹਾਇਕਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੀ ਇਸ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਵਿਸ਼ਿਆ, ਪੂਰੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾਗਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਰਾਤ ਜਾਗ ਕੇ ਬਿਤਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ—ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ—ਉਹ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਲਈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ ਲਓ।" ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਕਮ ਲੈ ਰਹੇ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦਿਨ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। "ਅੱਜ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਸੋਨਾ ਇਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ," ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। "ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਗੋ।" ਉੱਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਸੁਣੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ! ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਦੇ ਰਹੇ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਯੁ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਿਆ—ਇਸ ਵਾਰੀ ਦਸ਼ਾਰਣਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ Ajapāla ਪਿਆ। ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੋ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੀ। ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਿਸਚੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕੇਦਾਰ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਆਪ Arbuda ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। Māgha ਅਤੇ Phālguna ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦਿਨ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ Māgha ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਅਤੇ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮਕ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਜਲ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉੱਥੋਂ ਗੰਗਾ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਆਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ। "ਕੇਦਾਰ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ?" ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਕੇਦਾਰ ਆਦਿ ਦੇਵ-ਸਥਾਨ—ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ 28,000 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ 12 ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।