ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਰਘੁ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਆਗਵਾਈ clay ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਰਘੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਰਘੁ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਪੂਜਨਯ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਰਘੁ ਨੇ ਕੂਬੇਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਕੂਬੇਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਸੀ। ਰਘੁ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰਿਪੋਰਟ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ ਰਹੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਰਘੁ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਬਾਕੀ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਕਉਤਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਚੇਲਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਸਤੂ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਕ ਦਿਨ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸਾਫ ਅਤੇ ਗਰਮ ਖੀਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੀਰ ਲੈ ਆਈ। ਜਦ ਉਹ ਖੀਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤਦ ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਠਹਿਰੋ, ਮੈਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸਨ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡਿੱਗ ਰਹੇ। ਕਉਤਸ, ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਜਦ ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਦੱਖਣਾ ਮੰਗੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਦੱਖਣਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਹੇ ਵ੍ਰਤਧਾਰੀ।" ਪਰ ਚੇਲਾ ਕਉਤਸ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਤਦ ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚੌਦਾਂ ਮਾਪ ਸੋਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰ।" ਇਹ ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਕਉਤਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਆਇਆ। "ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਗੁਰੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੰਘਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਸ਼ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਿਲੋਦਕੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਘਮ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।