ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਭਗਤ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ! ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਤੋਤਾ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਤੋਤਾ ਕਿਸੇ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉੱਠਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨਾ ਉਹ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਧੂਪ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਨਾਰਦ, ਸ਼ੌਣਕ, ਹਾਰੀਤ ਅਤੇ ਦੇਵਲ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਜਪ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਹਵਨ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੀਆ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਦ ਕਿ ਤੂੰ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਵੀ ਹੈਂ।" ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੇ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਇਸੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੋਤੇ ਵਾਂਗ ਪੰਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਰਹਿ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।" ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।" ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਵੀ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਸੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਅਨੇਕ ਪੱਥਰ ਐਸੇ ਹਨ ਜੋ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ (ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ) ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਪਿਨਾਕੀਨ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਭਦਰਕਰਨ ਗਣ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੇਵਕ ਸਨ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਕੰਦ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੈਨਾ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਵੀਰਭਦਰ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਨਮੁਚਿ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਨਵ ਸੀ। ਭਦਰਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਜੰਗੀ ਜਾਮਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਤ ਤਿਮੀਰ ਵਿੱਚ ਡੁਬ ਗਿਆ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਓਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਹਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਲੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਵਰ ਮੰਗ।" ਭਦਰਕਰਨ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੀ ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਓਸ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਭਦਰਕਰਨ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ "ਕੇਦਾਰ" ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।