ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪੁਣਯਵਾਨ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਣ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇਕ ਦੈਵੀ ਦੂਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਸਚੈ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਇਛਾਵਿਨਾ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਥਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਕ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਵੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ ਸੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਗਯਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜ్ఞ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨੇੜੇ ਧਰਮਣੁਸ਼ਠ ਅਰੁੰਧਤੀ ਜੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ, ਚਾਹੇ ਉਸ ਨੇ ਬਚਪਨ, ਜੁਆਨੀ ਜਾਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਅੱਗੇ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਵਾਮਦੇਵ ਯਜ्ञ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ ਕਿ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਾਮਦੇਵ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਚਲੇਸ਼ਵਰ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਜਾ।" ਉੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਕਾਲੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਅੰਬ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਕ ਵਾਰ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉੱਥੇ ਇਕ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਤੋਤਾ ਆ ਕੇ ਵੱਸ ਗਿਆ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਤੋਤਾ ਭਾਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੋਤਾ, ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨਾ ਤਾਂ ਉਹ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਧੂਪ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਧਾਰਕ ਹੈ।