ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਤ ਜੀ, ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿਗਿਆਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਸਭ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚੀ, ਸ਼ੁਭ ਕਥਾ ਵਰਨਨ ਕਰੋ। ਸੁਤ ਜੀ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਘਰ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਰਬੁਦਾ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਦੱਸੋ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ।” ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ, ਗੌਤਮੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਣਵਤੀ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਨਾਗ-ਤੀਰਥ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚੀ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਪਦਾਰਥ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਗੌਤਮੀ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।” ਪਰ, ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਅਚੰਭੇ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾ ਲਈ। ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵाणी ਸੁਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਇਸ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਰੁਕ ਜਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।” ਆਕਾਸ਼ ਵਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਤਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਦਭੁਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ।” ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸੁਭਾਗ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੱਛਣ ਸੀ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਸਿਰਫ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸੁਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਵੀ ਉਥੇ ਤਪस्या ਰਾਹੀਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ—“ਗਯਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” ਉਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਧਰਮਵਤੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਜੀ ਵੀ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਚਪਨ, ਜੁਆਨੀ ਜਾਂ ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੀਪਕ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।