ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ੌਰਤ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਚੌਕਸ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਣਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਕਾਕੁਤਸਥਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਕਾਕੁਤਸਥਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਹੁਣ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਵਾਓ, ਵਿਅਰਥ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।” ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਯਜਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਵੀ ਯਥਾਵਿਧੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਯਥਾਯੋਗ ਪੂਜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਜਨ ਪੂਰਨ ਰੀਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉੱਤਮ ਤਪਸਵੀ ਯਮ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੱਖਣੇ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦੱਖਣਾ ਮੰਗੀ, ਤਾਂ ਰਘੁ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਰਘੁ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ। ਰਘੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।” ਫਿਰ ਰਘੁ, ਕਬੇਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਚਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਕਬੇਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਸੀ। ਰਘੁ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਖਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ। ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਤਾ ਗਿਆ। ਹਰ ਸਾਲ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਆਚਾਰਯ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਕਉਤਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਉਤਸ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਚੀਜ਼ ਮੰਗੀ ਸੀ ਜੋ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਗੰਭੀਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।