ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਾਪ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਹਰਿ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਓ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵੈਰੀ ਤੁਰੰਤ ਹਰਾਏ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਚਹੁੰਦੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਨਿਰਮਲ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੱਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨਵੀਰ ਨੇ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਅਤੇ ਬੜਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਯਜ्ञ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਭੜਕਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪ ਪੈਰਾਂ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਵਰੋ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਯਜ্ঞ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੋ, ਵਿਅਰਥ ਵਿਲੰਬ ਨਾ ਕਰੋ।" ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਯਜ्ञ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ-ਦੱਖਿਣਾ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਯਥੋਚਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਯਜ्ञ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਉੱਚਾਈ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯਮਰਾਜ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਬੜੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਦੱਖਿਣਾ ਲੈਣ ਆਏ ਸਨ। ਆਚਾਰਯ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦੱਖਿਣਾ ਮੰਗੀ, "ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਦੱਖਿਣਾ ਦੇਵੋ", ਤਾਂ ਰਘੁ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰ ਬੈਠਾ। ਜਦੋਂ ਯਮਰਾਜ ਆਏ, ਰਘੁ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸਨ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਬੋਲੇ। ਰਘੁ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਦੱਖਿਣਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਰਘੁ, ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਉਥੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ ਸੀ। ਰਘੁ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਖਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਤਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰਿਪੋਰਟ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।