ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਮਾਣ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਭਾਵੇਂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕ ਗਈ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਸਵਾਰੀ ਯੋਗ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਅਤੇ ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੋਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਭੋਗਣੀ ਪਈ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਸ਼ੁ-ਜਨਮ ਦੀ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਕਲਾਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਪਰਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੇਰਾ ਮਨ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਚੱਕਰ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਕਲਾਧਾਰੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੋਲੇ: "ਸਪਸ਼ਟ ਸੁਣੋ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼्वर, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ, ਲਯ ਅਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੁਣ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਗਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਸ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਹੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇ। ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏਂਗਾ। ਫਿਰ, ਅਟੱਲ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਜਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, "ਚੰਦ੍ਰਕਲਾਧਾਰੀ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਕਥਾ" ਨਾਂਵ ਵਾਲਾ ਤੇਇਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਰੁਣਾਚਲ ਮਹਾਤਮਯ ਦੇ ਉੱਤਰਾਰਧ ਵਿੱਚ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੰਡ ਦੇ ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਨੰਦੀਸ਼ਾ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਬੜੀ ਅਦਭੁਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਗਈ। ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵਜਰਾਂਗਦ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ? ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਚੁਣੀ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਹੌਸਲੇ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਤਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਉਂਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੇੜੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਤਪੋਵਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਤਨਾਂਗਦ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਆਗੇ ਵਧਿਆ। ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਝੀਲਾਂ ਸਨ। ਅਰੁਣਨਾਥ ਦੇਵ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਸਤੰਭ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਨਾਰੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਅਗਸਤਿਆ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵਤੀਰਥ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ। ਮਹਾਨ ਨਰਪਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ, ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਪੁਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਚੰਦਨ, ਕਮਲ ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਮਾਸਿਕ ਧਵਜਾਰੋਹਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ।