ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਮੰਡਲੀਆਂ ਨੇ ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਰੂਪੀ ਮਹਿਸ਼ ਦੈਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੈਤ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜਦੀ ਗਰਜ ਉਠੀ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਗਲਾ ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਜਕੜ ਲਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗਵਾ ਬੈਠਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ਰ ਨਾਮਕ ਉਸ ਦੈਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਾਂਟਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕਾ ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਜਦ ਭਦਰਕਾਲੀ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਗੌਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਥੇਲੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਸੀ, ਨਾਲ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਮਾਂ ਦੀ ਵਿਜੈ ਨਚਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ, ਤੂੰ ਬੜਾ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇਸ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਭੈਅਨਕ ਹੈ, ਇਥੋਂ ਹਟਾ ਦੇ।" ਜਦ ਗੌਰੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਗਰਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਾਂ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ।" ਗੌਤਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਅਪਵਾਦ ਤੋਂ ਚਿੰਤਤ ਸੀ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਥੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਗਹਿਰੀ ਜਲਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਜੋ ਲਿੰਗ ਸੀ, ਉਹ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ, ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮਾਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਮਰਨ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਅੰਦਰਲੇ ਮਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਕਾਟਿਆਯਨੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰ। ਗੌਤਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਓਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਅਗਨੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਤਪਸ਼ਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤੇਜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤਿਅੰਤ ਅਲੌਕਿਕ ਸੀ। ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀ ਉਸ ਨੂਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਾਵਪੂਰਵਕ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ ਹੋ ਅਤੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਜੈ ਹੋ ਤੁਹਾਡੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲਾਅ ਹੈ, ਜੋ ਜਹਨੂ ਦੀ ਧੀ ਗੰਗਾ ਦਾ ਗਹਣਾ ਹੈ। ਜੈ ਹੋ ਤੁਹਾਡੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ, ਕਾਮ ਦੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੈ ਹੋ ਤੁਹਾਡੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੈ ਹੋ ਤੁਹਾਡੀ, ਜੋ ਹੇਰੰਬ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ; ਜੈ ਹੋ ਤੁਹਾਡੀ, ਜੋ ਸ਼ਣਮੁਖ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਰੰਬਾਰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਈ।