ਅਯੋਧਿਆ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਆਪ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ, ਅਯੋਧਿਆ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ! ਇਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਹਿ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਧਰਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੱਚਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਮ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। "ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ। ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਯੋਗ-ਨਿਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਲੋਕ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ, ਮਧੁਰ ਮੱਥੇ, ਚਕ੍ਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁੰਦਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਪੱਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ: "ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਆਲਸ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ। ਕੇਵਲ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ—ਧਰਮ ਹਰੀ—ਦੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸਰਯੂ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਹੋਮ ਕਰੇ, ਜਪ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਵੇ—ਚਾਹੇ ਜਾਣਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ—ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਅਗਿਆਨ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਆਦਿ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵੀ, ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਹਨ।" "ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀ ਤਰੀਖ ਨੂੰ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਾਣੀ ਹੈ।" ਵਿਆਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ—ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ। ਇਸ ਦੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਸ਼ਚਰਯ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਨਾਲ ਜਲਾਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਰੋਸ਼ਨ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਧਨ-ਸੰਚੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਕਾਕੁਤਸਥਾ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਯਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਉਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਾਮਦੇਵ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਹੋਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ ਕਾਕੁਤਸਥਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰਪੂਰਵਕ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।