ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਯੋਧਾ ਵੀ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਕੁਝ ਦਹਿਸ਼ਤ ਭਰੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਚਿਤਰੀ ਚਮੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ। ਹੋਰ ਕਈ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਕਰੋੜ ਸੱਠ ਲੱਖ ਯੋਧੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਤਾਜ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਸ਼ਿਕਾ ਘਾਹ ਦੀਆਂ ਕੰਡੀਆਂ ਵਾਂਗ ਖੜਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰੇਤ, ਗਿੱਧਾਂ ਦੀ ਚੋਚ ਉੱਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬੈਠੇ, ਅਸੁਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਗਿੱਧਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆੰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਸਮਝ ਕੇ ਚੁੱਕ ਲੈ ਗਏ। ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਏ, ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ। ਕੁਝ ਯੋਧੇ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਨੋਕਦਾਰ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਘਾਰਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਜੀ ਖੁਦ ਆਈਆਂ, ਜੰਗ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਕੌਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲ ਨਾਲ ਅਸੁਰ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਰਾਹੀ ਨੇ ਬਾਸਕਲ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੋਈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਤੇ ਚਾਮਰਾ, ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ, ਵੱਡੇ ਤਾਜ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਵਧਦੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਰਥੀਆਂ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਦਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵਾਰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਜਨਿਤ ਦੁਸ਼ਟ ਦੀ ਅਜੇਤਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਕਮਲ-ਆੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਮਧੁਕ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕੇ, ਹੇ ਮਾਤਾ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਵਾਸਣੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੜੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਅਰਥ ਗਈ ਹੈ? ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਚੌਕੀ ਭੋਗੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ, ਤੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਦੀ ਪਾਲਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਏਕਾਨੰਸ਼ਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ। ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਰਸਵਤੀ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਚਾਮਰ (ਬੁੱਲਾ) ਵੀ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ, ਕੁਹਾੜੀ ਅਤੇ ਭਾਲਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ। ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲੜੀ। ਫਿਰ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁರ್ಗਾ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੁੱਗਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਪਰ ਅਸੁਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਗਾ ਦੇ ਮੁਖ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।