ਕਮਲਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਟ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸੁਵੇਰੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਵਿਧੀਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਚੋਣੀ ਹੋਈ ਰੇਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ੰਕਰ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਸਨ, ਪ੍ਰਤੀਮਾ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ, ਗਾਂ ਆਦਿ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਭ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ। ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਰਖਿਆ ਅਤੇ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੇ ਉਪਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਪੰਚ-ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀਅਨੁਸਾਰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ-ਆਗਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਗਲਕ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਦਰੂ, ਜੜਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਵਿਧੀਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾਈਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਪ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਸਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੀਂਹ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਾਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਨੀਵਾਰਾ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਭੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਆਲਾਵਾਲਾ ਫਲਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪ੍ਰਦੱਖਿਣਾ ਕੀਤੀ। ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੀ, ਪ੍ਰਦੱਖਿਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਅਦਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਿੱਧ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਵੀ ਡਰਦੇ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਇਆ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਉਹ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਹੋਰ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਾ ਵਾਂਗ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਕ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਗਿਰਿਜਾ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਡਰੀ ਹੋਈਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ? ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮਨ ਇੰਨਾ ਵੈਰਾਗੀ ਕਿਉਂ ਹੈ?" "ਹੰਸ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਮੋਤੀ ਦੇ ਛੱਤ—ਇਹ ਸਭ ਤੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।" "ਪਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹੀਸ਼ਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਜਾਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ? ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਹੀ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਅਣਚਾਹੇ ਬੋਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੈਤਯਾ ਨਾਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਵਚਨ ਲਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਚੌਂਕੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਨਗਾੜਿਆਂ ਅਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਿਆ।