ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਆਪਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਲਾਲ ਚਿੜ ਦੀ ਡੰਡੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਟਾਵਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ ਭਸਮ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੱਕ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੋਠ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਂਦ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਹਾਲੇ 'ਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਤਪਸਵਿਨੀ, ਜੋ ਛੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਜਾਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਵਿਧਾਨ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਇਸ ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਮਾਣਤਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਮਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਮਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਜੜਾਂ, ਕੁੰਨੀਆਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜੋਤ ਦੇ ਥੰਭ ਦੀ ਲੀਲਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਵਰਤਾਂਤ ਉਸਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣਾਇਆ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਮਾਊਂਟ ਸ਼ੋਨਾ ਦੇ ਪਾਸ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ—ਸਥਲੀਸ਼ਵਰ। ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ। ਇਹ ਮਾਊਂਟ ਸ਼ੋਨਾ ਦਾ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ, ਮੈਂ ਤਿੰਨ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੀ ਤਪੋਭੂਮੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੂਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਵਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫ਼ੌਰਨ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮੰਦਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਝ ਕੇ ਜੋੜ ਲਿਆ। ਆਪਣਾ ਹੰਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਹਲਕਾ, ਕੁਹਾਸੇ ਵਾਂਗ ਹਲਕਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਨਰਮ ਹੱਥ ਫੁੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਅੰਗ, ਹੀਰੇ ਦੀ ਸੂਈ ਵਾਂਗ, ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਨ੍ਹੇ ਗਏ। ਉਹ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਕੰਮਲਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦੀ। ਦਰਭਾ, ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੌਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ। ਰੇਤ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੀ। ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਇੱਕ ਸ਼ੰਕਰ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਸਨ, ਮੂਰਤੀ, ਜੜ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਗਊ ਆਦਿ ਮুদ্রਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ। ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਦੀ। ਉਸਨੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਕੇ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਖੁੜੀਆਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਇਸਦੇ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੱਖਿਆ। ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਆਦਿ ਸਮੱਗਰੀ ਭੇਟ ਚੜਾਈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਅਤੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੰਡੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਵਿਧਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਗਲਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਜੜਾਂ, ਕੁੰਨੀਆਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਦੀ ਭੇਟ ਲਗਾਈ। ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਪ ਸਹਿੰਦੀ। ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ। ਆਪਣੇ ਹੱਥ-ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਉਂਦੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਚੰਦ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ। ਨੀਵਾਰਾ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ। ਆਲਾਵਾਲਾ ਫਲਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਧਾਨ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।