ਉਹ ਸਦਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਘੁੰਮ-ਘੁੰਮ ਕੇ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ-ਨਵੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਛੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ। ਵਿਣੁ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਵਾਰਤਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਾਣਨ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਤੂੰ ਬੜੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਖਯਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੱਖਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਦੱਖਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੱਥ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੰਦ ਤੋੜੇ ਗਏ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਫਿਰ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਣੁ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼्वर ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਿਛਲੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮੇਨਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗ ਲਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕਾਂਪ ਉਠੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਮਿਲਿਆ—"ਡਰੋ ਨਾ, ਸਮੇਂ ਆਉਣ ’ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਉਚਿਤ ਉੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।" ਐਂਧਕਾਸੁਦਨ ਨੇ ਮੁਕੁੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਘਾਅ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ 'ਕਾਲੀ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਚਮੜੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕਾਲੀ ਵਜੋਂ ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ ’ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਨਾਮਕ ਦੇਵੀ ਵੀ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਲੋਚਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਤੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ ਵਧਦੇ-ਵਧਦੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਲ ਤੱਕਦੇ। ਕਦੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਕਦੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ ਅਚੰਭਤ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ। ਕਦੇ ਫੁੱਲ ਚੁਗਦੇ, ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ। ਕਦੇ ਮੈਨਾਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ, ਕਦੇ ਮੇਨਾ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ। ਕਦੇ ਜੂਏ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾਲ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ ਚਲਾਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ। ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਪੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਿਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਉਂਦੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਹੁਣ ਵੀ ਕੋਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਟੇੜੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?