ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਗ੍ਰੰਥ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ, ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਾਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਾਮਿਕਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੈਵ ਸੰਹਿਤਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ, ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ।" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਕੁੰਦ ਅਤੇ ਕਮਲਾਸਨ ਦੋਵੇਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਓਥੇ ਸੋਣਗਿਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਖੋਦਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਓਥੇ ਅਰੁਣਾ ਨਾਂਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਵਸਾਇਆ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਓਥੇ ਕੁਆਂਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਰਿਆ ਵੀ ਓਥੇ ਹੀ ਅਵਤਾਰ ਲਏ। ਗੋਲੋਕ ਓਥੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੇਦ ਵੀ ਓਥੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਏ। ਹੋਰ ਜੀਵ—ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਵੇਤਾਲ ਅਤੇ ਕਟਪੂਤਨਾ ਵੀ ਓਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਧੂਰਜਟੀ ਭਗਵਾਨ (ਸ਼ਿਵ) ਵੀ ਸਿੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਵਸ਼, ਓਥੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਣਪਛਾਤੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਣਾਦ੍ਰਿ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਦੰਦਾਂ (ਭਾਵ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ) ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਕੇ, ਕੀਤੇ। ਸਵੇਰੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੇ। ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਸਾਫ਼ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜਪਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਣਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ-ਨਵੀਆਂ ਮুদ্রਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਛੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ। ਵਿ্ণੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਕਥਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ। "ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਨ ਵਿਦਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਖੇ ਦක්ෂਯਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁੱਸ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੱਖਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਨੇ ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਦੱਖਸ਼ ਦਾ ਸੀਸ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦੰਦ ਤੋੜਣ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰਨਾ—all ਇਹ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਮੁੜ ਹਿਮਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੀ। ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਣੁ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਿਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਿਛਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਮੇਨਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਿਮਵਤ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।