ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਪਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਛਬੀ-ਛੇ (26) ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਹੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰਮੇਯਾ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਕਾਲ-ਅਗਨਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਜਲੰਧਰ ਨੇ ਦੋਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਉੱਠਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ — ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਦੇਵਦਾਰੁ ਵਣ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭਯਾਨਕ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ — ਅਧਾ ਪੁਰਖ, ਅਧੀ ਮਹਿਲਾ — ਦਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਅਣਖੁਲਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਸ਼ੰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਹਰੀ ਨੇ ਭਿਕਾਰੀ ਦੇ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਖੂਨ ਭਰ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਦਯਾ ਸਿਖਾਈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਨਰਸਿੰਹਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਮਛੀ ਅਤੇ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਜਹਾਜ਼ੀ ਬਣੇ। ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅੱਖ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਧੂਰਜਟੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਸਮਝਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਤੰਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਸਿਖਾਈ। ਜੋ ਵੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ-ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਜਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੜ-ਚੇਤਨ ਜੀਵ — ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖ — ਇਥੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਣ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਇਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਅਡੋਲ ਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਇਸ ਨੂੰ ਡੁਬਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਲਿੰਗ ਜੋਤ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਸ ਦੀ ਸਮਤਾ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਰੋਂ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ, ਇਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਦਾ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਸ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਨਾਂ, ਆਪਣਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਰਹੇ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਜੋਤ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰਾ, ਇਹ ਆਮ ਪਹਾੜ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਿਵਿਆ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਤੋਂ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ‘ਤੇ, ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਇਥੇ ਕੇਸਰਾ, ਆਮ, ਨਾਗ, ਪੁੰਨਾਗ, ਤੇ ਕੇਸਰਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਯਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਹੀ ਵੱਸੋ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇਕਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ, ਇਹ ਉੱਚਾ ਚੋਟੀ ਖੜੀ ਹੈ।