ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਾਟੀ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਝੱਲੀ ਸਜਾ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰकट ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਾਨੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਹਾਦੇਵ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਖੋਪੜੀ, ਡਮਰੂ, ਹਿਰਨ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਧੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਪਰਲੀ ਵਸਤ੍ਰ ਹਾਥੀ ਦੀ ਖਾਲ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਵਸਤ੍ਰ ਵਾਂਗੂ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਰੂਪ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ ਮਿਲੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਰੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਪਰਖ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਖੌਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਚਾਹੇ। ਇਹ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਝ ਕਿਹਾ—ਹਾਏ, ਕਿਵੇਂ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? ਜਦੋਂ ਇਹ, ਜਿਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕੇਟਕਾ ਫੁੱਲ ਸੀ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਗਿਰਿਸ਼ਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਨੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਕਤੀ ਕਦੇ ਘਟੇਗੀ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਣੈਤ੍ਰ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਿਰਹੰਕਾਰ ਭਗਤ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ। "ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ," ਵਿਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਵਿਨੂ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਇਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ; ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕੇਵਲ ਪਸ਼ੂ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਛਬੀਸ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਰਮੇਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਥਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਜਲੰਧਰ ਨੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਗਲੇ ਵਿਚ ਨਾ ਰੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ।" "ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕੇਵਲ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਨਾ ਰੱਖਦੇ, ਅਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਮੋਹ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਰੂਪ ਨਾ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਅੱਧੀ ਔਰਤ, ਅੱਧਾ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿਣਾ ਸੀ।" "ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ੰਭੂ, ਅਭਿਮਾਨੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਹਰੀ ਨੇ ਭਿਖਾਰੀ ਦੀ ਖੋਪੜੀ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਨਾ ਸਿਖਾਈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਸ਼ਰਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾ ਧਾਰੇ, ਤਾਂ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਬਚਦੇ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਮਛੀ ਤੇ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" "ਧੂਰਜਟੀ ਨੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਦਾ ਰਚੈਤਾ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਨੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮ-ਤੰਤ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ।" "ਜੋ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਸ੍ਰਿਸਟੀ-ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਹਨ। ਜੋ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਦੇਵ, ਵਿਨੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਹੋਈ।