ਇਹ ਕਥਾ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਯਤਨ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖੋਖਲੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੇ ਜਤਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਚਮਕ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ, ਮੈਂ—ਨਾ ਤਾਂ ਨਾਰਾਯਣ ਹਾਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ। ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਉਠ ਕੇ ਉਸ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?” ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੇਤਕੀ ਪੱਤਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਚੇਤਨਾ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।” ਕੇਤਕੀ ਪੱਤੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੇ ਧੀਰਜ ਪਾਈ। ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਇਸ ਇੱਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਿਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਮੈਂ—ਬ੍ਰਹਿਮਾ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਚਿਆ। ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਆਉ, ਉਸ ਲਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹੁਣ ਛੱਡ ਦਈਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ... ਸੱਤ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਸਮਝ। ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ। ਹੰਸ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਮਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਐਸਾ ਹਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅੰਤ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰਾ ਦੀ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਮੇਰੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਾਓ। ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ; ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤਦ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਟਾਲਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਕ ਵਜੋਂ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲੋ। ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਿੰਦੂ ਦੇਖ ਲਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਖੜਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਵੱਲੋਂ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਹਿਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਮਕ ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਚੋਟੀ ਉਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ, ਤੇ ਇਸ ਭਾਗ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੜ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਖ ਪਾਉਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਚਮਕ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ। ਅਜੇ ਵੀ, ਅਣਜਿੱਤ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਝੂਠਾ ਗਵਾਹ ਮਿਲਿਆ। ਅੱਜ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਅਪਰਾਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ— ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਹੱਥ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵਾਯੂ-ਧਾਰੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਹੋ—ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਖਮ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੇ ਹੋ। ਵੇਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਹ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਾ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ।