ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਥਾਂ ਵਾਕਈ ਅਦਭੁਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਵੀ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਇਥੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਧਰਮ-ਸਿੱਧੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਇਥੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਲਈ। ਇਹ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਰੀਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਅਤੇ ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਪੱਖ ਦੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ‘ਤੇ, ਜਾਂ ਤਰਿਆਸੀ ਸਾਲ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੁੰਨ ਇਥੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚੌਦਾਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ, ਗੌਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਰਗਾ ਚਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਅੱਧ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਵੇ। ਸੋਮਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਨਿ-ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਸੂਕਤ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਸੂਕਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਲ-ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਰਗਾ ਮੰਡਲ, ਸ਼ੁਭ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਚਾਰ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ, ਚਾਰ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਵਲ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਕਿਰਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ, ਪੌਦੇਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਾਰੇਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਸੋਲੇ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣੀਆਂ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਢੱਕਣ ਦੇਣੇ। ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾ ਕੇ, ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਾਊ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ; ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਕਰ ਕੇ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ-ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਹਨਾ ਪਿਆਰਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ-ਹਰੀ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ, ਕਲਿ ਯੁਗ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਾ-ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਏ।