ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਰੁਣੇਸ਼ਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਜਲ-ਕੰਡਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਚੌਲ ਤੇ ਮੂੰਗ ਦੀ ਖਿਚੜੀ ਦੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁੜ ਨਾਲ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਚੌਲ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀ ਚੌਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਗਹੂੰ ਵਾਲੀ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਰੰਭਾ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਚਿਉੜੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬਾਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਚੌਲ ਅਤੇ ਦਾਲ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਜੋ ਅਰੁਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਤਕੂ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸ਼ੋਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵਸ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੁੰਦ-ਕੰਦ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਅਰੁਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ, ਤੇ ਰੋਹিণੀ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਕਸਤੂਰੀ, ਪੁਸ਼ਿਆ ਵਿੱਚ ਕੈਫ਼ਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਵਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਪਾਨ, ਉੱਤਰਫਾਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੂਲਾ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ, ਪੂਰਵਾਅਸ਼ਾਢਾ ਵਿੱਚ ਮਕੁਟ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਅਠ-ਖਾਨਿਆਂ ਦਾ ਖੇਡ, ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਕ ਵਿੱਚ ਵਸਤ੍ਰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਰੇਵਤੀ ਨक्षਤਰ ਵਿੱਚ ਸੋਣੇ ਦਾ ਰਥ ਸ਼ੋਣਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੀਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਟਜਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਨੀਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੀਵੰਤੀਆਂ, ਚੰਬੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪੰਚਾਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਿਲਣਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ। ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੰਚਗਵਯ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਹੈ। ਦੁਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ, ਪ੍ਰਣਵ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਰੁਦ੍ਰ-ਤੁਲਸੀ, ਦਪਹਿਰੇ ਕ੍ਰਿਤਮਾਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਟਕਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਤਸਵ ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨक्षਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ-ਤੰਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਬੋਧਿਕਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ, ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਮਨ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ-ਪ੍ਰਦੋਸ਼, ਆਰਦਰਾ ਨक्षਤਰ, ਵਯਤੀਪਾਤ ਅਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ, ਇਨੀਸ਼ੀਏਸ਼ਨ, ਜਨੇਊ, ਵਿਆਹ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨक्षਤਰ, ਚੰਗੀ-ਮੰਦੀ ਹਾਲਤ ਜਾਂ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਚਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਪੈਰ ਬੰਨਣ ਤੇ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਦੂਰ ਵੱਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਸਭ ਸਮੇਂ ਸ਼ੋਣਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ, ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?—ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ। ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ, ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਤੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।