ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਘੋੜਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬੜੀ ਕਰੜੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਿਵਯ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਪਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੁੰਭੀਆਂ ਨਾਲ ਛੋਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ, ਬਾਘ, ਤੇ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਜਾਨਵਰ ਡੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸਹਿ ਬੋਝ ਢੋਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਨਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗ ਵਾਲਾ, ਗੰਦੇ ਚਮੜੇ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕਰਣ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਖ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਚਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਗੜਾ, ਬਹਿਰਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਂਟਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਨੌਕਰ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਲ੍ਹੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਿੱਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਹਨ। ਪਰ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਹ ਸਾਰੀ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਆਧਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਖੜਗ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਡੁੱਬਕੀਆਂ ਲਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਪੀ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਸ ਕੇ, ਦੁਧ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ ਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਯ ਮੰਤਰ ਜਾਪੇ। ਜੋ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਸ੍ਰੀ ਸੋਣਾਚਲਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਾਪੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਮੁਤਾਬਕ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਲੈ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਔਰਤ-ਹੱਤਾ ਜਾਂ ਬੱਚਾ-ਹੱਤਾ ਵੀ, ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੁਕਵੇਂ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੂਆਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਮੀਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਘਰ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਵਾਂ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵੇ। ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਆਦਿ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੱਖੇ ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੀ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਅਰੁਣਾ ਤੇ ਸੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।