ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਾਤਵਿਕ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਰਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚੰਡਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੁਗਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਅਵੀਚੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਘਟਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਵਜ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾ ਸਾਹ ਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਕਠੋਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਭੜਕਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਪ, ਬਾਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ। ਡੂੰਘੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਖੋਦ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਅਸਹਿਣੇ ਭਾਰ ਉਠਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗ, ਗੰਦੇ ਚਮੜੇ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਣ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਜ਼ਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਗੜਾ, ਬੇਹਰਾ ਜਾਂ ਚੁਗਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਆਏ ਹੋਏ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਉਗਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕਾਂਟਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਨੌਕਰ ਖੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਛਪਕਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵੈਰੀ ਚੂਹਾ। ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੋਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਖੜਗ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਡੁੱਬਕੀ ਲਵੇ। ਉਪਵਾਸ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਵ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਾਲ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਗਧ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਸ਼ਤ-ਰੁਦ੍ਰੀਯ ਮੰਤਰ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੋਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦੇ ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪੇ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੇਕਰ ਇੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੇ ਵ੍ਰਤ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੁਗਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੇਕਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਰਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਖੇ, ਤਾਂ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੋਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਉਪਵਾਸ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਰੁਣਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤ ਰਖਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਣ।