ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ—ਅਖਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸੇਵਕ ਆਦੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ? ਤੂੰ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ੈਵ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਇਤਨੀ ਲੰਬੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਚਿਤ ਲਗਾ ਕੇ, ਚੇਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰਕੇ, ਅਟੱਲ ਭਰੋਸਾ ਬਣਾਵੋ। ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਸਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਹੰਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਯੋਗੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੁਦ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਸੁਮੇਰੂ, ਕੈਲਾਸ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਲਲਚਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਥੇ, ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਿੰਸਾ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਦੇ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਪੰਛੀ ਮਧੁਰ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਵੀ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ। ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਪੱਖੀ ਵਿਚ, ਜुगਨੂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਯਾਦ ਵਿਚ। ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਰੱਖਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਵੀ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੇ, ਸ਼ਬਰ ਵੀ ਆਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੀ ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ? ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸਿੰਘ, ਚੀਤੇ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਭਾਸਕਰ ਨਾਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਡੰਡਾ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਂਪਹਾੜ ਹੈ। ਅਤੇ ਸੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਅਮਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਿੱਧ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਵਿਆਪਕ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮੈਨਾ ਅਤੇ ਹਿਮਵਾਨ ਵੀ ਦਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਬੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਟੇ ਜਟਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹਚਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ, ਚੋਟੀ ਹੇਠਾਂ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਬੱਦਲ ਹਨ। ਇਸ ਪਹਾੜ ਦਾ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਹਨ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਝੜ ਦੇ ਬੱਦਲ ਘੇਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਕਮਰਬੰਦ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਚੋਟੀਆਂ ਦੇ ਟੁੱਟਿਆਂ ਤੇ ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਮ ਵਿਚ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਤਕਸ਼ਕ, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੱਪ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਸ ਵਿਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।