ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਨੀਆਂ—ਵਿਭਾਂਡਕ, ਵਿਆਸ, ਕਣ੍ਵ, ਕਣ੍ਡੁ, ਚੰਡ, ਕੌਸ਼ਿਕ, ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ, ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ, ਆਪਸਤੰਬ, ਪ੍ਰਿਥੁਸਤੰਬ, ਭਾਰਗਵ, ਉਦੰਕ, ਪਰਵਤ, ਕੌਣ੍ਡਿਨਯ, ਪੁੰਡਰੀਕ, ਰੈਭਯ, ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ, ਬੋਧਾਯਨ, ਸੁਬੋਧ, ਹਾਰੀਤ, ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ, ਕਾਂਕਵਾਰਯ, ਨਦੰਤ, ਦੇਵਦੱਤ, ਨ੍ਯੰਕੁ, ਲੋਕਾਕ੍ਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ, ਸੈੰਧਵ, ਸੁਮੰਤੁ, ਸ਼੍ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਏਕਪਾਤ, ਕ੍ਰੌਂਚ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਗੋਮੁਖ, ਦੇਵਲ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਕੁਮਾਰ—ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ, ਸਨਾਤਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਪੁਸ਼੍ਪਜਿਤ, ਸਤ੍ਯਤਪ, ਸ਼ਾਲਿਸ਼, ਸ਼ੈਸ਼ਿਰ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ, ਕੌਸ਼ਲਯ, ਸ਼ਰਦ੍ਵਤ, ਕਪਿਧ੍ਵਜ, ਕ੍ਰਿਸ਼੍ਣਤਪ, ਉਤ੍ਤਮਾਨ, ਅੰਤ, ਕਰੁਣਾ, ਅਮਲ, ਕਪ੍ਰਿਯ, ਅਤੇ ਨਰਾ-ਨਾਰਾਯਣ ਆਦਿ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਭ, ਮਹਿਲੇਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿਆਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਹੀ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ...। ਐਸਾ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨੰਦੀਕੇਸ਼੍ਵਰ ਨੂੰ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਆਖਿਆ। ਨੰਦੀਕੇਸ਼੍ਵਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਾਂ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸ ਲਈ ਦੱਸਾਂਗਾ? ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਇੰਨਾ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੈ? ਹੋਰ ਕਿਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਵੇਗਾ? ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਹ ਹੋ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਪਤ ਸ਼ੈਵ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਲੰਮੀ ਸੇਵਾ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਖਿਆ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਵੇ। ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਾਓ। ਉਸ ਪਰਮ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਂਕਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਯੋਗੀ ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਭਗਵਾਨ ਆਪ ਹੀ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਭ ਸਿੱਧ ਪੁਰੁਸ਼ਾਂ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਸਮੇਰੁ, ਕੈਲਾਸ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੂਨਾਂ ਲਈ ਲਲਚਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਉਹ ਚਿੰਤਾਮਣਿ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੰਗਲੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੇ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ। ਪੰਛੀ ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਬਾਂਸੀਆਂ ਵੀ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੁਗਨੂ ਐਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਯਾਦ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਣ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖ ਸਦਾ ਮਿਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਬਿਨਾ। ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਤਾਰੇ ਵੀ ਉਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਮਹਿਮਾ, ਨੰਦੀਕੇਸ਼੍ਵਰ ਨੇ ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੱਸੀਆਂ।