ਇਹ ਸਭ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਰੰਗਧਨੁ ਧਾਰੀ ਨੂੰ। ਦੇਵਤੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੀ—ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਕਾਲੀ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਗ ਜਾਂ ਪੀੜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਸਨਕ ਨੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਕਟੋਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਕੇ, ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਹੇ ਸੂਤ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸ਼ੈਵ ਸਥਾਨ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?” ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।” ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਧਯੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦੱਸੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ। ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੋ। ਜਦ ਪੂੰਯ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਫਲ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਕੇਵਲ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕਿਸ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਐਸਾ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ? ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟੀਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੀ, ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵ—ਚਿੱਟਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ—ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਨਾਲ ਵੀ—ਜੋ ਮਿਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਜਣਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਰ ਕਰਮ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਣਨ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਜਿਹੜੇ ਖੇਤਰ ਦੱਸੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਕਾ ਆਇਆ। ਕੁਝ ਸਥਾਨ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੋਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹੋਰ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਵੇੰਨਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੋਰ ਤੁੰਗਭਦਰਾ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਕੁਝ ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੋਰ ਵੇਗਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਏਰਾਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੋਰ ਯਤੁਕੰਕਸ਼ੀ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਕੁਝ ਕਨਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਕੁਝ ਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੋਰ ਤਮਸਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਕੁਝ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹੋਰ ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਬਿੰਦੁਸਰ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹੋਰ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਮਾਲਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੋਰ ਗੰਧਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਇੰਦ੍ਰਦਯੁਮਨ ਝੀਲ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ 'ਤੇ; ਕੁਝ ਭੂਗਰਭ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹੋਰ ਸ਼ਰਾਵਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਕੁਝ ਲੋਹਿਤਯਾ ਦੇ ਸੰਗਮ 'ਤੇ, ਹੋਰ ਕਾਲਮਾ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਕੁਝ ਸੁਰਲੋਪਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹੋਰ ਪਯੋਸ਼ਣੀ ਦੇ ਕੰਢੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਪੁੱਛੀ, ਅਤੇ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ।