ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਲਾਲੀਮਈ ਪਹਾੜ—ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਆਈ। ਭਾਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਹੀ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਵੈ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲਿੰਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਭਜਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੰਕਰ austerities, ਯੋਗ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਾਰੰਗਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਖ ਵੀ, ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਸ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਲੀ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਰੋਗ ਜਾਂ ਪੀੜਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਿਆਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਸੂਤ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸ਼ੈਵ ਸਥਾਨ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।" ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮਾਧ੍ਯੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਫੇਰੋਂ ਦੱਸੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਾਣ ਨਹੀਂ।" "ਸਰਗ ਅਤੇ ਮੋਖ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਫਲ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਕਿਹੜੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇੰਨਾ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਆਦਿ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਗਿਆਨ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਘੱਟ ਜਤਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੀਵ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਭਸਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਲਾ ਲੈਣ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈਣ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਉਥੇ ਰਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਧਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਹਰ ਕਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੜੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਘੱਟ ਕਰਮ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ? ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ। ਕੁਝ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਕੁਝ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ। ਕੁਝ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਕੁਝ ਟਾਪੂਆਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਫਿਰ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।