ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਉੱਚੇ, ਘਣੇ, ਕਲੀ-ਵਾਂਗ ਬ੍ਰੈਸਟ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਸ-ਭਰੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਕਰਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਪਰਵਤੀ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਨਗਰ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਰਵਤੀ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਣ। ਇਹ ਅਰਜ਼ੀ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀਤੀ। ਪਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੇਰਾ ਇਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਨੈਣਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਤਿਆਗਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੂਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੋ, ਡਰਾਵਨੇ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨ੍ਰਿਤ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਮਿਲੇ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਸੁਗੰਧ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੂਪ ਨੇ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੋਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਣਾਚਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੰਭੂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਉੱਤਮ ਸੁਗੰਧ ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਪਰਵਤੀ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: “ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕ, ਸੁਭਾਗ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਵਤੀ ਵੱਲੋਂ ਵਧੀ-ਵਧੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਤਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ।” ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸੰਭਾਲੀ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨੂੰ ਸੌ-ਗੁਣਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਮਾਪਤ ਕਰ। ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਤਰ ਲਗਾਇਆ। ਜਦ ਮਾਂ-ਸਰਵ-ਵਿਸ਼ਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ, ‘ਇਹ ਕੀ ਹੈ?’ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਉਸ ਫੁੱਲ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਾਂਚੀ ਆਈ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੀਲੋਫਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ—ਅਵਿਨਾਸੀ, ਅਚਲ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਤ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲੇ, ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੁਆਰੀ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦੇਵੇ। ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਣ; ਇਹ ਰੂਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। “ਇਹ ਹੋਵੇ,” ਕਹਿ ਕੇ, ਵਰਦਾਤਾ ਨੇ ਹਰ ਇੱਛਤ ਵਰ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੌਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰਦਾਤਾ ਤੇ ਸਭ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਤੇ ਪੂਜਦੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।