ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਰਿਤੂਆਲ ਮਹੀਨਾ ਆਪਣੀ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਨਿਰਣੈ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਆਗੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਸਥਾਪਨਾ, ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਨਾਲ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਕਾਰਜ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੋਇਆ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਤਪस्या ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਥਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਲ ਰਚਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਫਲ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤਾਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਅਰੁਣਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਬਣੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। "ਹੇ ਅਰੁਣਾ ਦੇਵ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ," ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। "ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ।" ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਪਜਿਆ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਪ੍ਰਲੈ ਅੱਗਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ। ਇਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਹੁਣ ਤੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ?" ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ, ਗਲੇ 'ਤੇ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਨਾਲ। ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ Malliṅga ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਤੋਂ ਆਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਭਗਤ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਕਾਰਜ ਨਾ ਕਰਣ। ਇਹ ਐਸਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਬਲਕਿ, ਵਜਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਦੁਸ਼ਟੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ Apītakuca, ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ, ਤੂੰ Bhavāpītakucā ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜੋ ਦਯਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, Apītakuca ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤਪੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਂਗਾਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।