ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਸੁਕਤ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਹੈ, ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀਆਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਉਪਜਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੁਰੀਲੀ ਵਾਣੀ ਉਠੀ। ਉਸ ਵਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਿੰਧੂ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ।" ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਇਸ ਅਸ਼ਵਿਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਪੁੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੋ ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।" "ਇਹ ਸਭ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ੋਣਾਚਲ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਕਰਮ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ।" ਪਹਾੜ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਓਸੇ ਸਮੇਂ, ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਨੇ ਓਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਲ ਉਪਜਾਇਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਤੁਰੰਤ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਲਾਭ ਮਿਲਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਦ ਮਾਤਾ ਜਗਤ ਦੀ ਨੇ ਅਰੁਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਪਰਮ ਚਮਕਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। "ਹੇ ਅਰੁਣ ਦੇ ਨਾਥ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਹਣਪ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ! ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਬੀਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਪਰਮ ਚਮਕ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾ।" ਉਹ ਚਮਕ ਜਗਤ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਪਰਮ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਪ੍ਰਲੈ-ਅੱਗਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਸਧਾਰਣ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਮਨੁੱਖ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਹੁਣ ਤੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ—ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਇਹ ਚਮਕ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੰਢਾ ਪੈ ਗਿਆ।" ਅਚਾਨਕ, ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਫੜ ਲਿਆ।