ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖਾ, ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ, “ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਤਿ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਸਿਰਫ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੀ ਇਸ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੁਆਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸਵਰਗ-ਦੁਆਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਮਈ ਅਤੇ ਪੌਰੋਹਿਤ ਤੀਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਵਿਜ, ਜੀਵ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਸਵਰਗ-ਦੁਆਰ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੋਖ-ਦੁਆਰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦੁਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ—even ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਵਰਗ-ਦੁਆਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ, ਪਾਠ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਪਿਛਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜੋ ਸੰਚਿਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ, ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਜਾਤਾਂ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ, ਚੀਟੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ—all, ਇੱਥੇ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਲਈ ਇਹ ਥਾਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ, ਸਿੱਧ, ਸਾਧਯ, ਯਕ੍ਸ਼, ਅਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਗਣ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣ ਆ ਕੇ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਵੇਹਰਾਤ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ, ਚੌਥਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਵੱਸਿਆ। ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਜੀ, ਜੋ ਕੇਲਾਸ ਪਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਮੈਰੂ ਜਾਂ ਮੰਦਰਾਚਲ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਜਪ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਵੱਸਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਯੋਗੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ, ਸਵਰਗ-ਦੁਆਰ ਤੇ ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਵਾਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਤਪ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—even ਜੇਕਰ ਉਹ ਸੌਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਘਾਇਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਜੀਵਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਵਰਗ-ਦੁਆਰ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੁਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।